Wat een verteller is die man. Arthur Japin

Wat een verteller is die man. Arthur Japin. Of misschien wel een performer? Hoe ga ik hier nu een samenvatting van maken. In ieder geval vind ik het super tof dat we door zo’n organisatie als Planck, schrijvers als Japin hier mogen ontmoeten. Top.

Wat blijft mij bij?

Zijn jeugd is zijn inspiratie voor zijn werk. Het isolement waarin hij verkeerde, het gepest worden, een gewelddadige vader. Normaal gesproken niet de beste ingrediënten om mee te starten, maar zonder deze ervaringen had hij geen schrijver geworden. Zijn littekens zijn de bron voor zijn boeken. In elk boek is het vertrekpunt een historisch figuur waar hij eerst verliefd op moet worden en uitgebreid onderzoekt en dan begint het spel.

Eigenlijk is het hier niet na te vertellen. Ik heb genoten van het spel: Hoe hij zijn leven/carrière verwoordde, hoe hij prachtige stiltes durfde te laten zijn. Een mooie avond.

Vanochtend was ik na de sportschool nog weer even in zijn boek gedoken, Een schitterend gebrek….. en juist dit stuk citeerde hij letterlijk. Ik vraag me dan af of hij deze performance elke keer zo neer zet. Wij hadden het geluk dat we naast een echte fan van Arthur zaten. Een dame uit Stompwijk die vaak naar zijn lezingen komt, zo ook in Katwijk. ‘Doet hij het altijd zo?’
‘Nee, het is telkens anders, wel licht hij meestal een boek. Iets waar hij op dat moment actief mee bezig is of wat binnenkort uitkomt.’

Mijn intentie om bij deze avond te zijn was afkijken. Afkijken, hoe doet hij dat nou, een boekpresentatie. Ik heb weer veel geleerd en vooral genoten.

Via wikipedia leer ik achteraf dat hij zijn oude vak nog steeds onderdeel is van zijn leven. Guilty pleasures zoals Goede Tijden, Slechte tijden, Flikken Maastricht en het liefst had hij nog meegedaan met Dancing with the Stars. Ik zou zeggen, wat let je?!

Vergelijkbare berichten