Ik wil meer!

Afgelopen zaterdag was ik in het Fries Museum. Ik had gehoord dat er in de expositie “Icons” topstukken uit het National Portrait Gallery van Londen aanwezig zouden zijn. Aangezien we tegenwoordig zelfs een paspoort nodig hebben om naar Engeland te gaan, was de keuze om Friesland te bezoeken gauw gemaakt.

Waarom geven musea het werk niet de aandacht wat het verdient?

Ook bij deze expositie over iconen was er een audiotour beschikbaar. Ingesproken door Splinter Chabot (de zoon van). Juist doordat zijn naam bij deze expositie was betrokken en er aandacht was voor roze zaterdag, had ik verwacht dat de tour misschien ook anders zou zijn.

Jammer genoeg weer hetzelfde. Aandacht voor de geportretteerde. Wie hij/zij is of was. Daarna details over de kunstenaar, zoals geboorteplaats en de reden van het werk. Wat maakt het uit waar hij is geboren? En van wie hij er één is? Samengevat allemaal achtergrond informatie die wat mij betreft ook achtergrond zou moeten zijn. Ik wil meer!

Ik wil een interactie met het kunstwerk

Ik wil het verhaal over het schilderij zelf. Ik wil alles ontdekken in het schilderij. Aandacht voor de penseelstreek, de manier van schilderen, de dans op het doek. Welke kleuren heeft hij gebruikt? Wat voor kleurencombinaties? Is er een handschrift te ontdekken in zijn werkwijze? Waar zit de lichtbron? Wat voor lichtbron? Is er een lichtbron? Juist dit soort vragen zorgt dat we echt gaan kijken naar het werk. Zodat de kunstwerken de aandacht krijgen die zij verdienen.

Tegelijkertijd krijg jij waar je recht op hebt. Je komt voor de werken. Dat is ons doel. Echte aandacht voor het werk is voor mij ook respect voor de kunstenaar.

De kunstwerken zelf zijn mijn reden waarom ik naar het museum ben gekomen. Er is zoveel te ontdekken in de werken. De interactie met de schilderijen is wat mij betreft een heerlijke & unieke ervaring. Dichter dan dat komen we meestal niet bij de kunstenaar.

Hoe dan?

Afgelopen jaar heb ik een boek geschreven over Kunst Kijken – de kunst van het kijken. Dit boek is bedoeld als handvat bij het bezoeken van exposities. Musea doen hun best om ons te imponeren met hun prachtige collectie. Vaak is er zoveel te zien, dat daardoor kijken moeilijk wordt.

Overvoerd, met hoofdpijn en duizelig ga je weer op pad naar huis. Onder je arm natuurlijk een nieuw aangeschafte catalogus, zodat je rustig thuis kan nakijken wat je nu eigenlijk heb gezien, maar ook wat je hadden kunnen zien…….

Dit kan echt anders! 

Mijn uitnodiging aan jou – dwaal met mij mee in de eerstvolgende workshop over Kunst Kijken – de Kunst van het Kijken.

Eerlijk is eerlijk – de wil is er wel!

Eerlijk, is eerlijk, het Fries Museum doet haar best. Als eerste ben ik dolblij dat zij de prachtige werken exposeren. Bij de expositie “Icons”, waar ik dus afgelopen zaterdag was, lagen op zaal allemaal schetsboekjes met potloden. Speciaal bedoeld voor de kinderen. Ik zou zeggen, voel je kind en pak het schetsboekje op. De opdrachten zorgen al dat je anders gaat kijken naar de werken.

Het museum zelf is ook prachtig. Naast de expositie “Icons” zijn er nog meer boeiende tentoonstellingen in het gebouw. Genoeg te zien & te ontdekken. Plus – Leeuwarden is wat mij betreft hartstikke leuk.

Waarom de workshops Expeditie Kunst Kijken?

Ik vind het zo zonde dat we nu de unieke kans en mogelijkheid hebben om topstukken uit de National Portrait Gallery in het echt kunnen bekijken, maar ze niet zien. Schilderijen van o.a. Sargent, Rembrandt, Rubens en nog veel meer parels die echte aandacht verdienen. Daarbij gun ik jou de ervaring van een bijzondere interactie met een schilderij.

Genoeg gepraat. Doe je mee?

Genoeg gepraat, hoewel ik nog een hoop hebt te vertellen. Inmiddels heb ik een boeiende presentatie voorbereid aan de hand van deze expositie in het Fries Museum, die ik graag met je wil delen. Ik wil je vooral prikkelen en uitnodigen om anders te gaan kijken naar kunst.

Deze workshop was vorig jaar. Dit jaar ga ik regelmatig op expeditie in het Katwijks Museum. Zin om mee te gaan? Van harte welkom!