Zij in de stoel. Ik aan het werk.

Afgelopen vrijdag zat Agnes bij mij in de stoel voor Koffie met Portret. Ze had Onder de lagen gelezen.

Steeds vaker krijg ik een mail van iemand die mijn boek heeft gelezen en vraagt of diegene ook een keer model mag zitten. Natuurlijk! Niets leuker dan dat.

Het lijkt mij wel vreemd om na het lezen van het boek in mijn wereld te stappen. Want sommige dingen uit het boek bestaan gewoon echt. De plekken. De sfeer. Sommige situaties. En dan zit je als lezer ineens zelf in die wereld. Sterker nog: in diezelfde stoel.
Ik vroeg Agnes hoe dat voor haar was.
Ze moest er vooral om lachen. Ze vond het juist leuk om dingen te herkennen.

En zo zaten we tegenover elkaar.
Zij in de stoel.
Ik aan het werk.

Koffie erbij. Kijken. Praten. Stiltes.
Mens ziet mens.

Gelukkig hebben we de beelden nog. Kijk mee met Agnes in de hoofdrol.

En wil je na het lezen van Onder de lagen ook een keer in die stoel zitten? Je weet me te vinden.